Donderdag 24 juli

Vanmorgen zijn we om tien uur met de bus vertrokken naar Mera. Een klein dorpje in de buurt van Cluj waar Dorcas een speciaal Grannie en kinderproject heeft. Zeventig procent van de bevolking bestaat uit Hongaren en dertig procent uit Roma of Gipsys. Alle mensen zijn arm, maar de Roma’s worden gediscrimineerd en zijn naar de rand van het dorp verdreven. Het Dorcas programma is voor alle kinderen. Om elf uur werden we ontvangen door 22 kinderen die verschillende liedjes voor ons zongen. Wij hebben toen allerlei spelletjes met ze gedaan en aan het einde een stoelendans. Het was een groot succes. Omdat we graag meer van het dorp wilden zien heeft ons contactpersoon Atilla dat aan de kinderen gevraagd. Hand in hand zijn we naar boven gelopen waar de Roma’s wonen. We zagen kapotte daken, geen bestrating, geen riolering, in sommige huizen geen ramen en door de enorme regenval van de laatste dagen konden we amper omhoog lopen. In de winter ligt dit gedeelte van het dorp geïsoleerd omdat de weg niet begaanbaar is. Zestig procent van de mannen is door het uitzichtloze bestaan alcoholist. Gelukkig is Dorcas er actief en word er ook door een andere organisatie geprobeerd de mannen aan het werk te helpen. Alle vrouwen en kinderen die we hebben ontmoet waren erg vriendelijk en lief. Met een appel uit de eigen boomgaard van een Grannie zijn we weer terug gelopen.
Omdat we gister avond besloten hadden dat we zo veel mogelijk van het werk wilden af maken zijn we direct doorgereden naar Soimeni. Atilla had ons in de bus met een lunchpakket willen verwennen, maar de vrouwen uit het dorp die elke dag voor ons koken vonden dat helemaal niks. Dus toen we aan kwamen stond er een, jullie raden het al, pan soep voor ons klaar, versgebakken gevulde broden en watermeloen op ons te wachten. Daarna zijn we weer als een speer aan het werk gegaan.
Veronica, een van de Grannies waar Rian werkt, noemt haar Adriana. Dat is gemakkelijker te onthouden omdat het ook een Roemeense naam is. Regelmatig roept ze vanuit de deuropening: Adriana Adriana koffie! Ze begrijpt er niets van dat Adriana haar man alleen laat om bij haar te klussen. Dat moet wel een hele goeie man zijn. Gelukkig heeft Wendi vandaag ook kennis gemaakt met Veronica. Veronica’s gezicht straalde toen Wendi zich kwam voorstellen. Wendi’s gezicht straalde niet toen zij een rol afplakband onder het bed liet vallen, ze het bed verschoof en het bed op een aantal losse stenen bleek te staan. Gelukkig hebben we het met vier man weer recht kunnen zetten.
Vanavond zijn de meesten van ons gaan voetballen met een aantal jongeren uit de kerk. Je moet hiervoor een speciaal voetbalveldje afhuren in de stad. De teams zijn nu gemengd zodat ook wij een kans maken. Groetjes, Wendi en Rian