Maandag 21 juli

Half 8 de wekker gaat. Gauw omkleden en dan naar beneden, om kwart voor 8 afgesproken voor het ontbijt. De potjes pindakaas en pakken hagelsslag zijn nog niet op de tafel verschenen. We doen het nog met de jam en honing en vleeswaren die er zijn. Na het eten nog even je laatste dingen pakken en dan om half 9 staat ons busje voor. Waar gaan we nu naartoe...?! Een half uurtje rijden, heel wat anders dan we al gezien hebben. Veel weilanden en bergen, mooi gebied. Hoe dichter bij het dorpje hoe meer karretjes met paarden ervoor. De auto's nemen de voorrang. Het was even zoeken en soms keren, maar dan zien we onze contactpersoon van Dorcas in Roemenie, Atilla met z'n auto. We volgen hem op een grindpadje, tot we bij het oude kantoor aankomen. Daar krijgen we nog een keertje te horen wat er bij de verschillende
Granny's moet gebeuren en verdelen we de groep over de 4 huisjes. De meesten met een ander als bij onze vorige klusjes. Er komt nog een auto aan, met 4 mannen die ons gaan helpen vandaag. Dat zijn vrienden van Dorcas die Roemeens spreken.Deze keer is het Engels wel wat minder. Dan gaan we naar onze huisjes en 1 van de mannen gaat mee. Ik ga met David en Rian vandaag naar een Granny waar 2 buitenmuren moeten worden afgebikt, daarna moet er isolatiemateriaal worden geplaatst, stucen en dan schilderen. Deze Granny heeft 2 huisjes: een winter- en een zomer huisje, naja eerder kamertje te noemen. We stellen ons voor en ze wenkt dat we even op het bankje moeten gaan zitten. Ze is nog erg goed, en een lieve vrouw, ze heet Veronica. Ze stond er ook op om voor ons te koken, en was al zo vroeg s'ochtends de soep aan het voorbereiden. Dan even ook in het winterhuisje kijken, waar we moeten klussen. Daarna maar eens kijken hoe alles ervoor staat. We konden de muur er zo af trekken, waar al gaten in zaten, en ook zaten er veel scheuren in de muur. We moeten nog even wachten op het gereedschap, maar Rian, David en ik begonnen maar alvast met een houten stokje te bikken. Aangezien de 5 minuten van een Roemeen vaak een half uur is, kon het nog wel even duren. Dan wordt alles gebracht. Ook een super steiger, waar zelf onze hulp niet van wist hoe het in elkaar moest. Dus na een een uurtje ploeteren hadden we door hoe het in elkaar moest. Met plankjes onder de poten en met nog extra touwen de steiger wat steviger vastgezet. Na een paar uurtjes bikken kregen we wel trek. Maar onze Veronica was nog niet klaar met het eten. De man van haar overleden dochter en zijn vriendin en zoon kwamen langs om haar te helpen. Dit was erg bijzonder omdat zij al erg lang niet langs waren geweest. Maar omdat ze hadden gehoord dat wij kwamen, kwamen ze ook helpen.De kleinzoon was 16 en kon wel goed Engels, dus dat was wel handig. Om 3 uur 's middags ofzo was eindelijk het eten klaar(we hadden vanaf s ochtends niets meer op ( gelukkig had ik een pakje stroopwafels mee genomen haha). Het eten smaakte heel goed, zoals gewoonlijk hier eerst soep en daarna kregen we een kippenpootje en aardappelpuree. En we konden een beetje praten door middel van de zoon. Zo vroegen we naar de kleur die het huis moest worden: oranje!(de kleur van Nederland). We gingen daarna met volle maag weer lekker aan het werk al nemen de Roemenen om het uurtje even een pauze. De buitentoilet bestond uit een houten doos. Rian en ik hebben er allebei van genoten. We hadden het bikken helmaal afgekregen en ook de eerste isoleerplaten zaten vast, al mochten / konden wij daar niet echt bij helpen. Zo weer een dagje werken voorbij. We zeggen de Granny gedag en worden opgehaald door het busje.We praten met elkaar over wat iedereen heeft gedaan en meegemaakt of zitten lekker te slapen. Dan tijd om te douchen want we zitten helemaal onder het stof. Twee keer je haar moeten wassen, want het bleef erin zitten Half 7 eten s'avonds en dan krijgen we te horen dat Atilla nog even langskomt en we vanavond nog met het busje even naar een winkelcentrum gaan. Dus even genieten van de vrije tijd. Shoppen, en nog even naar de supermarkt. Wilden ook nog gaan karten, maar de baan was bezet dus kon niet meer. Dan weer met het busje naar huis, en nu gezellig met een drankje en chipje/nootje nog aan het kletsen. Onderhand bedtijd. Op naar de volgende werkdag! Groetjes Rineke